Korea Poludniowa ma problem z robotyka: Rainbow Robotics, Hyundai, Samsung i trzeci front, ktorego nikt nie obserwuje

Korea Poludniowa ma najwyzsza gestosc robotow wsrod wszystkich krajow na Ziemi. Na kazdych 10 000 pracownikow produkcyjnych przypada ponad 1000 robotow przemyslowych. Najblizszy kraj, Singapur, ma mniej wiecej polowe tej liczby. Niemcy okolo jednej trzeciej. Stany Zjednoczone okolo jednej czwartej.

Korea Poludniowa to rowniez kraj, w ktorym Hyundai Motor Group wydal 1,1 miliarda dolarow na przejecie Boston Dynamics. Gdzie Samsung Electronics dokonal strategicznej inwestycji w Rainbow Robotics. Gdzie laboratorium uniwersyteckie zbudowalo robota humanoidalnego, ktory wygral najtrudniejszy konkurs robotyczny w historii. Gdzie rzad ma krajowa strategie przemyslu robotycznego wsparta prawem.

A Korea Poludniowa dostarczyla 10 sztuk humanoidow.

Dziesiec. Lacznie. Od jednej firmy. Rainbow Robotics, publicznie notowany spin-off KAIST w Daejeon ze 100 do 250 pracownikami, notowany na KOSDAQ pod tickerem 277810.KQ.

Do momentu publikacji tego artykulu tracker robotsin.life mial zero artykulow o Rainbow Robotics czy humanoidalnych ambicjach Korei Poludniowej. To luka w naszym pokryciu i odzwierciedla szersza slepa plamke w sposobie, w jaki dyskutuje sie o wyscigu humanoidow. Rozmowa skupia sie niemal wylacznie na dynamice USA-Chiny. Ale Korea Poludniowa stoi miedzy tymi dwoma mocarstwami - geograficznie, ekonomicznie i technologicznie - a elementy, ktore posiada, moga zmienic bieg wyscigu.

Rodowod HUBO

Historia Rainbow Robotics zaczyna sie w laboratorium KAIST, Koreanskeigo Zaawansowanego Instytutu Nauki i Technologii, w Daejeon. KAIST jest czesto opisywany jako koreanski MIT, a w przypadku robotyki to porownanie nie jest przesada.

Profesor Oh Jun-ho prowadzil laboratorium robotyki humanoidalnej KAIST przez dziesieciolecia. W 2004 roku jego zespol zbudowal HUBO, jednego z pierwszych pelnowymiarowych robotow humanoidalnych w Azji. HUBO potrafil chodzic, chwytac przedmioty i wykonywac podstawowe zadania manipulacyjne. Jak na swoje czasy byl imponujacy, ale byl to typ osiagniecia, ktore zdobywa wzminke w IEEE Spectrum, a potem znika z pamieci publicznej.

To, co wydarzylo sie w czerwcu 2015 roku, to zmienilo.

DARPA, amerykanska Agencja Zaawansowanych Projektow Badawczych w Dziedzinie Obronnosci, zorganizowala final DARPA Robotics Challenge (DRC) w Pomonie w Kalifornii. DRC byl, z duza przewaga, najbardziej wymagajacym konkursem robotycznym w historii. Druzyny musialy budowac roboty humanoidalne, ktore potrafia prowadzic pojazd, otworzyc drzwi, odkrecic zawor, przewiercic sciane, przejsc przez gruzowisko i wejsc po schodach. Wszystko autonomicznie, z pogorszona komunikacja, w czasie ponizej jednej godziny.

Dwadziescia trzy druzyny z calego swiata rywalizowaly. Zwyciezca zostal Team KAIST z DRC-HUBO, zdobywajac 8 na 8 zadan w 44 minuty i 28 sekund. Pokonali zespol NASA Jet Propulsion Laboratory. Pokonali MIT. Pokonali Carnegie Mellon. Pokonali kazdy amerykanski, japonski i europejski zespol w stawce.

DRC-HUBO wygral z konkretnego, sprytnego powodu. Podczas gdy wiekszosc konkurujacych robotow byla w pelni dwunozna i chodzila wyprostowana przez kazde zadanie, DRC-HUBO mial konstrukcje transformujaca. Mogl stac i chodzic na dwoch nogach, ale mogl tez klekac i jechac na kolkach zamontowanych na kolanach. Dawalo mu to stabilnosc podczas zadan wymagajacych precyzyjnej manipulacji (bez ryzyka upadku) i szybkosc podczas przemieszczania sie miedzy zadaniami. Byla to decyzja inzynierska, ktora stawiala wykonanie misji ponad robienie wrazenia.

Profesor Oh Jun-ho wykorzystal wiedze z dwoch dekad badan nad humanoidami w KAIST i w 2011 roku zalozy Rainbow Robotics. Firma od samego poczatku miala byc komercyjnym nosnikiem technologii robotycznej KAIST.

Rainbow Robotics dzisiaj

Rainbow Robotics dziala z Daejeon, w poblizu kampusu KAIST, zatrudniajac od 100 do 250 pracownikow. Firma jest publicznie notowana na KOSDAQ, co daje jej dostep do kapitalu rynku publicznego, ktorego wiekszosc startupow robotycznych nie ma. Jej symbol gieldowy, 277810.KQ, jest aktywnie handlowany, a kapitalizacja rynkowa firmy znacznie sie wahala w miare narastania i opadania szumu wokol robotyki humanoidalnej.

Firma buduje dwie glowne kategorie produktow.

Wspolpracujace ramiona robotyczne (seria RB). Podstawowa dzialalnosc Rainbow to linia wspolpracujacych ramion robotycznych, ktore konkuruja z dunskim Universal Robots, globalnym liderem rynku cobotow. Seria RB obejmuje warianty o udzwigu 3 kg, 5 kg, 10 kg i 16 kg. Sa to sprawdzone produkty komercyjne z realnymi przychodami, realnymi klientami i realnymi wdrozeniami w koreanskiem przemysle. Ten biznes generuje przychody, ktore utrzymuja Rainbow przy zyciu, podczas gdy program humanoidalny sie rozwija.

RB-Y1, humanoidalny mobilny manipulator. Platforma humanoidalna Rainbow to RB-Y1, mobilny manipulator z dwoma zrecznymi ramionami zamontowanymi na bazie kolowej. Nie jest to humanoid dwunozny w tradycyjnym sensie. Nie chodzi na dwoch nogach. Ale ma humanoidalna gorna czesc ciala z ramionami i dlonmi zdolnymi do zaawansowanej manipulacji i jest zaprojektowany do tych samych zastosowan komercyjnych - wspomaganie produkcji, logistyka, uslugi - na ktore celuja humanoidy dwunozne.

Decyzja o budowie mobilnego manipulatora na kolach zamiast dwunoznego robota jest pragmatyczna. Kola sa bardziej niezawodne niz nogi. Sa tansze w konstrukcji. Nie przewracaja sie. Dla konkretnych zastosowan przemyslowych, na ktore celuje Rainbow - zadania w fabrykach Samsunga, koreanskiem produkcji elektroniki, montazu samochodow - baza kolowa z humanoidalna gorna czescia ciala moze byc faktycznie bardziej uzyteczna niz platforma chodzaca.

Ale oznacza to rowniez, ze Rainbow gra troche inna gre niz firmy trafiajace na naglowki. Gdy ludzie mowia “robot humanoidalny”, wyobrazaja sobie cos, co chodzi na dwoch nogach. HUBO od Rainbow chodzil na dwoch nogach i wygral DARPA Challenge to robiac. RB-Y1 nie chodzi. Roznica miedzy dziedzictwem Rainbow a jego obecnym produktem jest jednym z powodow, dla ktorych firma dostaje mniej uwagi, niz jej kwalifikacje zasluguja.

Polaczenie z Samsungiem

W 2024 roku Samsung Electronics dokonal strategicznej inwestycji w Rainbow Robotics. Szczegoly kwoty inwestycji nie zostaly w pelni ujawnione, ale zaangazowanie Samsunga wykracza poza wypisanie czeku.

Samsung Electronics jest jednym z najwiekszych producentow na swiecie. Jego fabryki polprzewodnikow, linie montazowe smartfonow i zaklady produkcji paneli wyswietlaczy naleza do najbardziej zautomatyzowanych i technicznie zaawansowanych srodowisk produkcyjnych gdziekolwiek. Samsung prowadzi rowniez Samsung Research, jedna z najwiekszych korporacyjnych organizacji badawczo-rozwojowych na swiecie, z aktywnymi programami w zakresie AI, robotyki i automatyzacji.

Inwestycja Samsunga w Rainbow Robotics odzwierciedla wzorzec obserwowany gdzie indziej w wyscigu humanoidow. BYD zainwestowal w AgiBot. BMW nawiazalo partnerstwo z Figure AI. Mercedes-Benz nawiazal partnerstwo z Apptronik. W kazdym przypadku duzy producent zapewnia zarowno kapital, jak i, co wazniejsze, srodowisko wdrozeniowe w rzeczywistym swiecie dla robotow humanoidalnych. Producent zyskuje wczesny dostep do technologii automatyzacji. Firma robotyczna zyskuje placych klientow, dane operacyjne i wiarygodnosc.

Dla Rainbow partnerstwo z Samsungiem jest transformacyjne w potencjale, jesli nie jeszcze w skali. Fabryki Samsunga stanowia ogromna mozliwosc wdrozeniowa. Jesli RB-Y1 od Rainbow sprawdzi sie na liniach produkcyjnych polprzewodnikow czy elektroniki Samsunga, sciezka do tysiecy sztuk staje sie widoczna. Globalny zasieg produkcyjny Samsunga obejmuje Koree Poludniowa, Wietnam, Indie i dalej. Udany program pilotazowy moglby skalowac sie na kontynenty.

Problem polega na tym, ze “potencjal” i “wdrozony” to rozne slowa. Na poczatku 2026 roku Rainbow dostarczyl okolo 10 sztuk humanoidow. Inwestycja Samsunga nie przelozyla sie jeszcze na wdrozenia na duza skale. Partnerstwo jest realne, ale liczby produkcyjne sugeruja, ze nadal jest we wczesnej fazie.

Podwojna pozycja Hyundai

Pozycja Korei Poludniowej w wyscigu humanoidow staje sie jeszcze bardziej interesujaca, gdy uwzgledni sie Hyundai Motor Group.

W czerwcu 2021 roku Hyundai zakonczyl przejecie Boston Dynamics za okolo 1,1 miliarda dolarow. Hyundai nabyl 80% udzialow, a SoftBank zachowal 20%. To uczynilooo Hyundai wlascicielem prawdopodobnie najslynniejszej firmy robotycznej na swiecie - firmy, ktora zbudowala BigDog, Spot i Atlas.

Boston Dynamics dostarczyl okolo 1000 sztuk humanoidow na poczatku 2026 roku, co plasuje go wsrod pieciu czolowych firm globalnie. Jego Electric Atlas, zaprezentowany w produkcyjnej formie na CES 2026, reprezentuje jedna z najbardziej technicznie zaawansowanych platform humanoidalnych w historii. Firma oglosila rowniez partnerstwo AI z Google DeepMind, integrujac modele bazowe Gemini Robotics z Atlas.

Ale tu pojawia sie niuans, ktory czyni sytuacje Korei Poludniowej wyjatkowo zlozoona. Hyundai jest wlascicielem Boston Dynamics, ale Boston Dynamics dziala z Waltham w Massachusetts. Jego inzynierowie sa Amerykanami. Produkcja bedzie amerykanska. Rozwoj technologii odbywa sie w Ameryce. Wlasnosc Hyundai oznacza, ze koreanski kapital finansuje firme, a strategiczny kierunek Hyundai wplywa na jej plan dzialan. Ale roboty, talent i produkcja sa zdecydowanie amerykanskie.

Tymczasem Hyundai Motor Group ma wlasne ambicje robotyczne wykraczajace poza Boston Dynamics. Hyundai rozwija roboty do automatyzacji fabryk, roboty logistyczne i egzoszkielety noszone poprzez swoj wewnetrzny dzial robotyki. Firma deklaruje cel stania sie “dostawca inteligentnych rozwiazan mobilnosciowych”, z robotyka jako kluczowym filarem obok pojazdow elektrycznych i jazdy autonomicznej.

Hyundai prowadzi rowniez Hyundai Robotics (spolke zalezna skupiona na przemyslowych ramionach robotycznych) i nawiazal partnerstwa z roznymi koreanskiimi startupami AI i robotycznymi. Siec fabryczna konglomeratu - obejmujaca zaklady montazu samochodow w Korei Poludniowej, Stanach Zjednoczonych, Czechach, Turcji, Indiach, Brazylii, Indonezji i Chinach - stanowi jedno z najwiekszych potencjalnych srodowisk wdrozeniowych dla robotow humanoidalnych na swiecie.

Pytanie brzmi, czy Hyundai wdrozy roboty Boston Dynamics Atlas w swoich koreanskkch i globalnych fabrykach, opracuje wlasna platforme humanoidalna, czy nawiaze wspolprace z koreanskiimi firmami takimi jak Rainbow Robotics w zakresie wdrozen krajowych. Wszystkie trzy sciezki byly omawiane w koreanskiich mediach branzzowych. Zadna nie przyniosla widocznych wynikow na skale.

Najbardziej zautomatyzowany kraj swiata

Zeby zrozumiec, dlaczego Korea Poludniowa ma znaczenie w wyscigu humanoidow, trzeba zrozumiec, jak gleboko automatyzacja jest juz wbudowana w koreanska gospodarke.

Gestosc robotow w Korei Poludniowej wynosszaca ponad 1000 robotow przemyslowych na 10 000 pracownikow produkcyjnych to nie jest statystyczny przypadek. Odzwierciedla dziesieciolecia celowej polityki przemyslowej. Koreanski rzad uchwalil Ustawe o Rozwoju i Promowaniu Inteligentnych Robotow w 2008 roku, tworzac ramy prawne i instytucjonalne dla rozwoju robotyki. Nastepnie uchwalono Ustawe o Promowaniu Przemyslu Robotycznego, ustanawiajac dedykowane mechanizmy finansowania i programy badawczo-rozwojowe.

Koreanskci producenci przyjeli automatyzacje szybciej i gruntowniej niz ich odpowiednicy w jakimkolwiek innym kraju. Samsung, Hyundai, LG, SK i inne koreansskie konglomeraty (czebole) zainwestowaly intensywnie w automatyzacje robotyczna dla montazu elektroniki, produkcji samochodow, wytwarzania polprzewodnikow i budowy statkow. Efektem jest sektor produkcyjny, ktory juz teraz dziala z wieksza iloscia robotow na pracownika niz gdziekolwiek indziej na Ziemi.

Tworzy to paradoks dla robotyki humanoidalnej. Z jednej strony Korea ma najbardziej gotowa na automatyzacje kulture przemyslowa na swiecie. Koreanskci producenci rozumieja roboty. Maja procesy zakupowe dla robotow. Maja zespoly inzynierskie integrujace roboty. Maja hale fabryczne zaprojektowane do pracy z robotami. Jesli jakikolwiek kraj powinien byc naturalnym rynkiem dla robotow humanoidalnych, to jest nim Korea Poludniowa.

Z drugiej strony, istniejaca flota robotow Korei to w przewazajacej mierze tradycyjne roboty przemyslowe - ramiona o stalej podstawie od firm takich jak FANUC, ABB, KUKA i sam Hyundai Robotics. Te roboty doskonale radzaja sobie z powtarzalnymi, precyzyjnymi zadaniami dominujacymi w koreanskkim przemysle. Uzasadnienie biznesowe zastapienia ich drozszymi, mniej niezawodnymi robotami humanoidalnymi nie jest jeszcze jasne.

Ekosystem K-robotyki

Ekosystem robotyczny Korei Poludniowej wykracza daleko poza Rainbow Robotics i inwestycje Hyundai. Kraj ma gleboke zasoby zdolnosci, ktore moga stac sie istotne w miare ewolucji wyscigu humanoidow.

KAIST i koreansskie uniwersytety. Badania KAIST nad robotyka humanoidalna sa swiatowej klasy, co udownila wygrana w DARPA Challenge. Ale KAIST nie jest sam. Seoul National University, POSTECH, Yonsei University i Korea University prowadza aktywne programy robotyczne. Koreanskse uniwersytety produkuja rocznie tysiace inzynierow przygotowanych do pracy w robotyce. Rurociag talentow jest silny.

Koreanskse zdolnosci AI. Korea Poludniowa jest powaznym graczem w badaniach nad AI. Samsung AI Center, Naver (koreanski odpowiednik Google) i Kakao inwestuja w rozwoj AI. Platforma CLOVA AI od Naver, AI na urzadzeniach Samsunga dla Galaxy i rozne koreansskie startupy AI zapewniaja fundamenty dla systemow AI, ktorych wymagaja roboty humanoidalne.

Przewaga polprzewodnikowa. Samsung jest najwiekszym producentem polprzewodnikow na swiecie pod wzgledem przychodow (na zmiane z Intelem w zaleznosci od roku), a SK Hynix jest drugim co do wielkosci producentem pamieci. Wiedza polprzewodnikowa Korei Poludniowej jest bezposrednio istotna dla robotyki humanoidalnej, poniewaz kazdy robot humanoidalny potrzebuje procesorow, pamieci, czujnikow i ukladow specjalizowanych. Koreanskse firmy moga potencjalnie opracowac specjalizowane chipy do wnioskowania AI zoptymalizowane pod zastosowania robotyczne.

Kultura produkcyjna. Koreanska kultura produkcyjna kladzie nacisk na ciagle doskonalenie (dziedzictwo japonskich zasad lean manufacturing zaadaptowanych do koreanskskiego kontekstu), szybka iteracje i skrajna dbalosc o jakosc. Ta kultura jest dobrze dopasowana do produkcji robotow humanoidalnych, gdzie niezawodnosc sprzetu jest kluczowa.

Dlaczego Korea nie dostarczyla wiecej

Biorac pod uwage wszystkie te przewagi, dlaczego Korea Poludniowa dostarczyla zaledwie 10 sztuk humanoidow? Odpowiedz obejmuje kilka przenikajacych sie czynnikow.

Cykl decyzyjny czebol. Koreanskse konglomeraty sa potezne, ale rozwaazne. Przejecie Boston Dynamics przez Hyundai bylo zakladem za 1,1 miliarda dolarow na robotyke, ale przelozenie wlasnosci na produkowane w Korei roboty humanoidalne to wieloletni proces strategiczny obejmujacy wiele dzialow biznesowych, zatwierdzen zarzadu i planow integracji. Inwestycja Samsunga w Rainbow Robotics podobnie odzwierciedla zainteresowanie strategiczne, ktore nie dojrzalo jeszcze do wdrozen na duza skale.

Koreanskse czebole mysla dekadami, nie kwartalami. To jest mocna strona dla dlugoterminowego rozwoju technologicznego, ale slaba w wyscigu, w ktorym chinskie startupy przechodza od zalozenia do dostarczenia tysiecy sztuk w niecale dwa lata.

Scisk USA-Chiny. Korea Poludniowa stoi miedzy sojuszem bezpieczenstwa ze Stanami Zjednoczonymi a wspolzaleznoscia ekonomiczna z Chinami. Tworzy to komplikacje dla strategii robotycznej. Czy koreanskse firmy powinny rozwijac roboty humanoidalne z uzyciem amerykanskiego AI (od OpenAI, Google DeepMind czy NVIDIA), czy opracowywac rodzime alternatywy? Czy powinny celowac w rynki chinskie czy amerykanskie, wiedzac, ze napiecia geopolityczne moga zaklocic kazdy z nich? Czy Hyundai powinien wdrazac roboty Boston Dynamics, czy rozwijac alternatywy produkowane w Korei?

Te pytania nie maja latwych odpowiedzi, a niejednoznacznosc spowalnia podejmowanie decyzji.

Pytanie o rynek krajowy. Sektor produkcyjny Korei Poludniowej jest duzy, ale nie tak duzy jak chinski czy amerykanski. Calkowity rynek krajowy na roboty humanoidalne moze byc mniejszy niz to, do czego chinskie firmy maja dostep przez sam rynek wewnetrzny. Koreanskse firmy moga musiec konkurowac miedzynarodowo od pierwszego dnia, co wymaga innej (i trudniejszej) strategii wejscia na rynek niz obslugiwanie najpierw klientow krajowych.

Kultura ryzyka. Koreanska kultura korporacyjna, szczegolnie w czebolach, jest niecheetna ryzyku w porownaniu ze startupami Doliny Krzemowej czy chinskimi firmami technologicznymi. Duze inwestycje wymagaja obszernych analiz, budowania konsensusu i poparcia wyzszego kierownictwa. Szybkosc, z jaka Brett Adcock zebrall 1,85 miliarda dolarow dla Figure AI lub Peng Zhihui przeszedl od zalozenia do fabryki w AgiBot, byloby trudna do odtworzenia w koreanskkiem systemie korporacyjnym.

Harmonogram koreanskieej robotyki humanoidalnej

Jak wyglada trzeci front

Wyscig humanoidow jest zazwyczaj opisywany jako dwufrontowa rywalizacja miedzy Stanami Zjednoczonymi a Chinami. Liczby wspieraja te narracje. Szesc sledzonych chinskich firm dostarczylo ponad 13 000 sztuk. Piec amerykanskich firm dostarczylo ponad 2000. Wszyscy pozostali lacznie dostarczyli mniej niz 100.

Ale przedstawianie wyscigu wylacznie jako USA kontra Chiny pomija wazna dynamike. Korea Poludniowa nie jest tylko obserwatorem. Jest graczem z zasobami, ktorych ani USA, ani Chiny nie moga latwo odtworzyc.

Rozwazmy: Korea Poludniowa jest wlascicielem firmy (Boston Dynamics) z najbardziej rozpoznawalna marka robotow humanoidalnych na swiecie. Ma publicznie notowanego producenta humanoidow (Rainbow Robotics) wspieranego przez jedna z najwiekszych firm elektronicznych na swiecie (Samsung). Ma najwyzsza gestosc robotow na planecie, co oznacza, ze jej sila robocza i infrastruktura fabryczna sa juz przystosowane do pracy obok robotow. Ma swiatowej klasy produkcje polprzewodnikow, ktora moglaaby produkowac specjalizowane chipy AI do robotyki. I ma dziedzictwo zwyciestwa w DARPA Challenge, ktore dowodzi, ze koreanskci inzynierowie potrafia budowac humanoidy przewyzszajace najlepszych na swiecie.

Wszystkie elementy sa na miejscu. Pytanie brzmi, czy sie polacza.

Sa trzy scenariusze tego, jak rola Korei Poludniowej w wyscigu humanoidow moze sie rozwinac.

Scenariusz 1: Integrator. Hyundai wdraza roboty Boston Dynamics Atlas w swoich koreanskish i globalnych fabrykach, jednoczesnie wspierajac ekspansje Rainbow Robotics poprzez partnerstwa z Samsungiem. Koreanskse firmy polprzewodnikowe opracowuja specjalizowane chipy AI do zastosowan humanoidalnych. Korea Poludniowa staje sie pierwszym krajem, ktory gleboko integruje roboty humanoidalne w juz mocno zautomatyzowanym sektorze produkcyjnym, tworzac model wdrozeniowy, ktory nasladduja inne kraje. To jest scenariusz najlepszy i wymaga aktywnej koordynacji miedzy czebolami, ktore tradycyjnie ze soba konkuruja.

Scenariusz 2: Nabywca. Koreanskse firmy kontynuuja przejmowanie zagranicznych zdolnosci robotycznych zamiast budowania krajowych. Hyundai juz posiada Boston Dynamics. Samsung moglby przejac dodatkowe firmy robotyczne. Korea Poludniowa staje sie graczem finansowym w wyscigu humanoidow, finansujac amerykanskie i potencjalnie europejskie firmy robotyczne, podczas gdy koreanski przemysl krajowy pozostaje zalezny od humanoidow zaprojektowanych za granica. To jest wygodne dla czebol, ale pozostawia Koree strategicznie zalezna.

Scenariusz 3: Widz. Podejmowanie decyzji trwa zbyt dlugo. Czebole badaja rynek, podczas gdy chinskie i amerykanskie firmy dostarczaja dziesiatki tysiecy sztuk. Rainbow Robotics pozostaje malym graczem z imponujacymi kwalifikacjami, ale ograniczonym wplywem rynkowym. Wlasnosc Hyundai nad Boston Dynamics przynosi zwroty finansowe, ale nie przekalda sie na koreansskie zdolnosci produkcyjne. Koreansksi talenty robotyczne emigruja. Zanim koreanskse firmy beda gotowe do dzialania, pozycje rynkowe beda juz ustalone. To jest scenariusz, na ktory wskazuje obecne tempo Korei z 10 dostarczonymi sztukami.

Liczby w kontekscie

Gdzie faktycznie stoi Korea Poludniowa w globalnym wyscigu humanoidow?

Jesli policzymy 1000 sztuk Boston Dynamics jako koreanskse (bo Hyundai jest wlascicielem firmy), obraz zmienia sie dramatycznie. Dostawy humanoidow powiazanych z Korea skoczylyby do 1010, czyniajac ja trzecim graczem za Chinami i reszta USA. Ale przypisywanie robotow produkowanych w Ameryce, projektowanych przez Amerykanow, Korei dlatego, ze koreanski konglomerat jest wlascicielem firmy macierzystej, to naciaganie, na ktore wiekszosc analitykow by sie nie zdecydowala.

Bardziej uczciwa ocena jest taka, ze krajowe zdolnosci produkcji humanoidow Korei Poludniowej sa reprezentowane przez Rainbow Robotics i jego 10 sztuk. Taka jest rzeczywistosc na ziemi. Wszystko inne - wlasnosc Hyundai nad Boston Dynamics, inwestycja Samsunga w Rainbow, dziedzictwo KAIST, przewaga polprzewodnikowa - to potencjal. Potencjal ma znaczenie, ale nie dostarcza robotow.

Czego potrzebuje Rainbow

Rainbow Robotics konkretnie potrzebuje trzech rzeczy, by stac sie znaczacym graczem w wyscigu humanoidow.

Wdrozenie na skale poprzez Samsunga. Inwestycja Samsunga musi przelozycz sie na setki, a potem tysiace sztuk RB-Y1 wdrozonych w fabrykach Samsunga. Jesli Samsung zobowiaze sie do zastapienia konkretnych recznych zadan w swoich fabrykach polprzewodnikow i liniach montazowych smartfonow robotami Rainbow, wolumeny produkcji podaza za tym. Samsung podejmuje te decyzje na podstawie wykazanego ROI w programach pilotazowych. Te pilotaze musza sie udac.

Platforma dwunozna. RB-Y1 to praktyczna maszyna, ale rynek coraz bardziej postrzega lokomocje dwunozna jako wymog dla prawdziwych robotow humanoidalnych. Rainbow ma dziedzictwo HUBO. Wiedza inzynierska do budowy chodzacych robotow istnieje w DNA firmy. Platforma dwunozna pozycjonowalaby Rainbow jako producenta humanoidow pelnego spektrum i przyciagnela uwage klientow i inwestorow, ktorzy obecnie pomijaja platformy kolowe.

Szybkosc. Rainbow musi skrocic harmonogramy. Firma zostala zalozona w 2011 roku. Dostarczyla 10 sztuk humanoidow w 15 lat. AgiBot zostal zalozony w 2023 roku i dostarczyl 5200 sztuk w niecale trzy lata. Roznica tempa jest ogromna. Czy przyspieszenie przyjdzie od zwiekszenia zaangazowania Samsunga, od dotacji produkcyjnych koreanskiegoo rzadu, czy od wlasnej decyzji zarzadu Rainbow o przyspieszeniu, cos musi sie zmienic.

Lekcja trzeciego frontu

Pozycja Korei Poludniowej w wyscigu humanoidow uczy czegos o roznicy miedzy posiadaniem wlasciwych komponentow a posiadaniem dzialajacego systemu.

Korea ma swiatowej klasy badania robotyczne. Ma najbardziej gotowa na automatyzacje kulture produkcyjna na swiecie. Ma dwa ogromne konglomeraty inwestujace w robotyke humanoidalna. Ma produkcje polprzewodnikow, ktora moglaaby produkowac specjalizowane chipy robotyczne. Ma publicznie notowanego producenta humanoidow z dziedzictwem zwyciestwa w DARPA Challenge.

Dostarczyla 10 sztuk humanoidow.

Komponenty nie montuja sie same. Potrzebuja katalizatora - decyzji, polityki, partnerstwa, szoku konkurencyjnego - ktory zamienia utajona zdolnosc w aktywna produkcje. Chiny mialy ten katalizator w postaci wytycznych MIIT, dotacji prowincjonalnych i ekosystemu produkcyjnego gotowego na nowe kategorie sprzetowe. Stany Zjednoczone mialy go w postaci venture capital Doliny Krzemowej i wizjonerskich (lub przynajmniej glosno ambitnych) zaloycieli. Korea Poludniowa nie znalazla jeszcze swojego katalizatora.

Ale lekcewazenie Korei byloby bledem. Kraj ma udokumentowana historie przechodzenia z pozornie peryferyjnych pozycji do globalnego liderstwa w niezwykle krotkim czasie. Korea przeszla od produkcji tanich tekstyliow w latach 60. do produkcji najlepszych polprzewodnikow i smartfonow na swiecie w ciagu dwoch pokolen. Wzorzec - kierunek rzadowy, realizacja czebol, nieustepliwe skupienie na doskonalosci produkcyjnej - sprawdzal sie wczesniej w wielu branzach.

Jesli Hyundai i Samsung zdecyduja, naprawde zdecyduja, ze robotyka humanoidalna jest strategicznym priorytetem na tym samym poziomie co polprzewodniki, pojazdy elektryczne czy smartfony, Korea Poludniowa moglaaby skompresowac dekade nadrabiania w trzy czy cztery lata. Infrastruktura, talent, kapital i kultura produkcyjna sa na miejscu.

Trzeci front jest cichy. Ale cichy to nie to samo co pusty.